Na pewno słyszeliście już o Pracowniczych Planach Kapitałowych (PPK). To nowy system oszczędzania na emeryturę, w którym składki mają być finansowane przez pracodawcę, pracownika i Skarb Państwa. Środki będą wypłacane z kolei po ukończeniu 60. roku życia.

Ustawa o PPK zakłada utworzenie prywatnego, dobrowolnego systemu gromadzenia oszczędności emerytalnych.  Obowiązywać będzie tzw. automatyczny zapis zatrudnionych w wieku od 18 do 55 lat. W związku z tym, że Pracownicze Plany Kapitałowe są programem dobrowolnym, to w każdym momencie można będzie zrezygnować z dokonywania wpłat. W tym celu trzeba będzie złożyć specjalne oświadczenie.

Pracownik, który zrezygnuje z PPK, co cztery lata będzie jednak do niego automatycznie zapisywany. Jeżeli nadal nie wyrazi chęci dokonywania wpłat, będzie musiał złożyć pracodawcy kolejne oświadczenie o rezygnacji.

Osoby, które mają więcej niż 55 lat, będą musiały zawnioskować do pracodawcy o dołączenie do programu. Osoby powyżej 70. roku życia nie będą miały możliwości skorzystania z PPK.

Harmonogram przystąpienia firm do PPK:

  • przy zatrudnieniu powyżej 250 osób – 1 lipca 2019
  • od 50 do 249 osób – 1 stycznia 2020
  • od 20 do 49 osób – 1 lipca 2020
  • pozostali – 1 stycznia 2021

Podstawią funkcjonowania programu jest gromadzenie przez pracowników środków w wysokości 2 proc. swojego wynagrodzenia brutto. W przypadku osób, które mają małe dochody, wpłata podstawowa może być niższa – minimum 0,5 proc. wynagrodzenia brutto. Dotyczy to pracowników, którzy zarabiają maksymalnie 120 proc. minimalnego wynagrodzenia.

Dodatkowo na rachunek pracownika środki będzie wpłacał też pracodawca w wysokości 1,5 proc. wynagrodzenia. Nie będzie mógł on z tego zrezygnować, ponieważ wpłata będzie jego obowiązkiem ustawowym.

Zarówno pracownik i pracodawca będą mogli przekazywać do PPK wpłaty dodatkowe, które zasilą konto oszczędnościowe do maksymalnej wysokości 8 proc. wynagrodzenia brutto. Dodatkowo oszczędzający otrzymają wpłatę powitalną w wysokości 250 zł i w każdym roku dopłatę w wysokości 240 zł.

Co ważne, wpłaty finansowane przez pracodawcę nie będą wliczane do wynagrodzenia. Tej wpłaty pracodawca nie będzie mógł więc potrącać z wynagrodzenia pracownika.

Pracownik, który przekazywał pieniądze na PPK, będzie mógł w dowolnym momencie wypłacić pieniądze. Otrzyma jednak zgromadzone przez siebie oszczędności pomniejszone o podatek od zysków kapitałowych, 30 proc. wartości wpłat pracodawcy oraz dopłaty roczne i składkę powitalną.

W przypadku ukończenia 60. roku życia uczestnik PPK będzie mógł wypłacić swoje oszczędności. Otrzyma wówczas wypłatę jednorazową wynoszącą 25 proc. zgromadzonych środków. Pozostałe 75 proc. będzie wypłacane w co najmniej 120-miesięcznych ratach.

Zmniejszenie liczby rat, w tym wypłata całej kwoty jednorazowo, będzie wiązać się z koniecznością zapłaty podatku od zysków kapitałowych (19 proc.).

 

Tomasz Boboń